۱۸ تیر

1393/04/18

دانشجویان در ایران به‌طور مداوم شاهد سرکوب و فشار هستند. برای مثال، محدودیت‌های اعمال شده بر اقلیت‌ها، دانشجویان دختر و کنشگران سیاسی را می‌توان نام برد. این فشارها دانشگاه را در شرایط ناپایدار باقی می‌گذارد. درحالی‌که دانشگاه به وجود آمده تا دانشجویان را آموزش داده، مهارت‌های‌شان را گسترش دهد، فشارهای حکومت دانشگاه‌ها را موظف به مدیریت و محدودسازی آنان می‌کند. حمله به کوی دانشگاه تهرای در ۱۸ تیر ۱۳۸۸ نمونه‌ای شدید از فشارهایی است که برای سرکوب دانشجویان اعمال می‌شود. 

 

در پانزدهمین سال‌گرد حمله به کوی دانشگاه، از خود می‌پرسیم آنان که در آن ماجرا جان خود را از دست داده یا ناپدید شدند، امروز ممکن بود به چه مدارجی رسیده باشند. غیبت‌شان به خوبی نمایان‌گر از دست رفتن ذخیره‌ها و زندگی سعادتمند برای خانواده‌شان و امکان مشارکت سازنده‌شان در جامعه ایرانی است. 

کاریکاتور: کیانوش رمضانی