مستندسازی نقض حقوق بشر در محیط‌های چالش‌برانگیز

پرسش دوم در روش «شش چه»، « چه اتفاقی » است. هنگام جمع‌آوری اطلاعات درباره نقض حقوق بشر لازم است که بپرسید: «چه اتفاقی افتاده است؟»
در مورد وضعیت پیش آمده، صرف نظر از تمام شبهه‌های منطقی چه چیز دیگری می‌دانید؟ آیا می‌توانید واقعیت مشخصی را از منابع مختلف تائید کنید. آیا اطلاعات دیگری وجود دارند که شما نتوانید آن‌ها را تایید کنید؟ در گزارش‌تان تمامی اطلاعات اثبات شده را که به عنوان مدرک و پیشینه اطلاعاتی، اظهارات‌تان را در مورد پرسش «چه اتفاقی افتاده» تقویت می‌کنند، اضافه کنید.

هنگام طرح پاسخ به پرسش « چه چیزی یا چه اتفاقی »، به یاد داشته باشید که پاسخ شما باید « شهودی »، « بی‌طرف » و « بی‌غرض » باشد. برای اطمینان از اینکه تعصب‌های شخصی شما بر گزارش‌تان تاثیر نمی‌گذارند، تمامی وجوه داستان را عرضه کنید؛ حتی اگر به یکی از وجوه بیشتر از وجوه دیگر اعتقاد داشته باشید.

سعی کنید اطلاعاتی را که جمع کرده‌اید، بر اساس باورها و نظرات شخصی خود قضاوت نکنید. برعکس، تنها « واقعیت‌ها » و « ادعاها » را گزارش دهید. « واقعیت‌ها »، مجموعه‌ای از اطلاعات‌ هستند که توضیح می‌دهند، چه اتفاقی افتاده و می‌توانند از منابع معتبر چندگانه تائید شوند. ادعاها ، اطلاعاتی‌اند که مردم می‌گویند اتفاق افتاده است. همیشه واقعیت‌ها و ادعاها را به منابع‌شان نسبت دهید و منابع را همراه با اطلاعات مربوطه، ثبت کنید.

دانش خود را بیازمایید!

برای مشخص کردن اینکه «چه اتفاقی» افتاده، با خواندن متن زیر تمرین کنید و دو فهرست کوتاه درست کنید: یکی از « واقعیت‌ها » و یکی هم از « ادعاها ».
اگر شما سه منبع معتبر دارید که ادعایی را تائید کنند، می‌توانید آن را به عنوان یک واقعیت فرض کنید. در حالیکه نمی‌توان صددرصد اطمینان داشت که واقعه‌ای اتفاق افتاده باشد (مگر اینکه با چشمان خودتان دیده باشید)، قانون سه منبع به شما اجازه می‌دهد تا آنجا که می‌توان در حد انسانی دقیق بود، از این نکته مطمئن باشید که واقعیت‌ها را از ادعاها تفکیک کرده‌اد.

فهرست خود را از واقعیت‌ها و ادعاها بنویسید و روی کلمه «بعدی» کلیک کنید تا پاسخ‌های خود را چک کنید:

«ایران متهم است که یک وبلاگ‌نویس را که هفته گذشته به علت انتقاد از جمهوری اسلامی در فیس‌بوک، دستگیر شده بود، شکنجه کرده و باعث مرگ وی شده است.
کلمه، یک تارنمای خبری نزدیک به رهبر اپوزیسیون، میرحسین موسوی، اولین وب سایتی بود که خبر مرگ این وبلاگ‌نویس را گزارش داد.
رسانه‌های خبری ایران به طور گسترده، از تهیه گزارش در مورد مرگ ستار بهشتی منع شده‌اند، اما سایت بازتاب که به محسن رضایی، یکی از فرماندهان قبلی سپاه پاسداران گرایش دارد، مرگ وی را تائید کرده است. طبق گزارش بازتاب، "ستار بهشتی، که به وسیله پلیس سایبری [فتا] دستگیر شده بود، هنگام بازجویی جان سپرده است." ستار بهشتی، پیش از دستگیری، در وبلاگش از اینکه توسط مقامات حکومت ایران تهدید می‌شود شکایت کرده بود: "آن‌ها دیروز مرا تهدید کردند که مادرم سیاهپوشم خواهد شد، چون من دهانم را نمی‌بندم." بهشتی پیشتر هم به خاطر فعالیت سیاسی بازداشت شده بود.»

منبع: روزنامه گاردین